CADENZATO

ถ้าให้เลือกระหว่าง
๑) โดนหลอกแล้วจับได้ว่าอีกฝ่ายหลอก
๒) โดนหลอกแต่จับไม่ได้ว่าอีกฝ่ายหลอก

คุณจะเลือกแบบไหน?

ฉันมักจะเลือกแบบ ๒ ค่ะ เพราะเวลาคนเราไม่รู้ย่อมไม่เจ็บปวด
การรู้นอกจากจะเจ็บปวดแล้ว ยังทำให้หวาดระแวงอีกตะหาก
บางทีการไม่รู้ก็เป็นสิ่งที่ดีนะคะ

หลายๆคนที่ไม่มีเวลาหรือความถนัดมักจะเลือกสร้างประโยชน์ด้วยการทำบุญบริจาคเงินหรือสิ่งของ
ฉันไม่คิดว่าเป็นเรื่องผิดกับการที่จะเอาเงินยัดซองแล้วประนมมือกราบพร้อมหวังว่าผลบุญจะทำให้ตนได้อย่างนั้นอย่างนี้
แต่ฉันคิดว่ามันน่าเบื่อ ก็เท่านั้นเอง
สำหรับฉัน คิดว่าตัวเองพอมีความรู้และเวลา
ก็เลยเลือกที่จะทำประโยชน์ด้วยการไปสอนกิจกรรมเกี่ยวกับการจัดการการเงินส่วนบุคคลให้เด็กป.๔-๖
ฉันคิดว่าการทำบุญมันน่าจะทำอะไรได้มากกว่าเอาเงินยัดซองน่ะค่ะ

แต่ดูเหมือนว่า "การทำประโยชน์" มันก็ขึ้นกับมุมมองของคนเหมือนกัน
เล่าก่อนว่าฉันไม่ได้ไปสอนเด็กโรงเรียนยากจน
ไม่ใช่เพราะรังเกียจไม่เลือก ตรงกันข้ามฉันยินดีทำงานกับทุกโรงเรียน
แต่ที่เลือกโรงเรียนไม่ยากจนแห่งนี้ก็เพราะมีคนรู้จักแนะนำเข้าไปให้
(มันไม่ง่ายเลยนะคะที่อยู่ดีๆจะเอากิจกรรมอะไรไปทำกับโรงเรียนซักแห่งน่ะค่ะ)
พอเราไม่ได้เข้าไปโรงเรียนยากจน คนเขาก็ไม่เข้าใจว่าฉันจะเข้าไปสอนทำไม
สอนแล้วมีประโยชน์อะไร เขามีกินมีใช้อยู่แล้ว

ฉันคิดว่า "ความรู้" ไม่ว่ากับคนรวยหรือคนจน มันก็มีประโยชน์เหมือนกันนะคะ

การทำกิจกรรมเพื่อสังคม คือ การช่วยเหลือคนที่ขาดแคลน
ซึ่งการขาดแคลน มันก็มีทั้งในแง่ของอาหาร เงิน และความรู้นะคะ
ฉันว่าทุกคนในสังคมไม่จำเป็นต้องแห่แหนทำบุญเหมือนๆกันก็ได้มั๊งคะ
เชื่อมั่นในศาสนา ก็ทำบุญกับวัดไป
สงสารคนไม่มีกิน ก็บริจาคอาหารไป
อยากให้อนาคตของชาติมีการศึกษาเพื่อว่าประเทศของเราจะได้พัฒนา ก็มาช่วยกันสอนหนังสือ ดีไหมคะ?

ความจริงอย่างหนึ่งที่ฉันได้เรียนรู้จากการใช้ชีวิต คือ
ถ้าเราไม่ลงมือ สิ่งที่เราต้องการก็จะไม่วิ่งเข้ามาหา
แต่ส่วนใหญ่การลงมือแต่ละครั้งก็มักจะมีความเสี่ยงควบคู่
สำหรับฉัน ถ้าความเสี่ยงนั้นเป็นไปในลักษณะที่รับได้ ก็จะลงมือทำ
แต่ความเสี่ยงบางอย่าง ก็ยากที่จะรับ ก็เลยไม่ลงมือทำ

สิ่งที่ตามมาจากการไม่ลงมือทำคือ สงสัย....ว่าฉันตัดสินใจถูกรึเปล่า
ลังเล คิดเพ้อเจ้อ เสียใจ
แต่ว่า ถ้ามัวแต่ลังเล เราก็คงจะจมอยู่ที่เดิม
แก้ปัญหาให้ง่าย คือต้องเลิกลังเล
จะทำก็ทำ จะไม่ทำก็ไม่ทำ ไม่ต้องคิดย้อนไปมาให้เสียเวลา
ต้องไม่เสียใจ