CADENZATO

โลกนี้จะมีซักคนไหมคะที่ใช้ชีวิตโดยที่ไม่เคยนึกเสียใจภายหลัง?
ฉันว่า มากบ้างน้อยบ้าง มันต้องมีกันทุกคนแหละค่ะ
"โห่เอ๊ย รู้งี้น่าจะเอาร่มออกมาด้วย ฝนตกหนักชิบเป๋ง"
"โห่เอ๊ย ตอนวัยรุ่นไม่น่าลองบุหรี่เลย แก่ตัวลงมะเร็งปอดถามหาซะแล้ว"

ฉันเป็นคนๆนึงที่พยายามใช้ชีวิตอย่างเต็มที่และไม่ค่อยนึกเสียใจภายหลัง
แต่บางครั้งฉันก็สงสัยตัวเองว่า ที่ไม่ค่อยนึกเสียใจภายหลังน่ะ เป็นเพราะ
ฉันใช้ชีวิตได้เต็มที่อย่างต้องการและไม่มีอะไรให้เสียใจภายหลังแล้ว
หรือว่า ฉันแค่พยายามปลอบใจตัวเองด้วยการไม่นึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกันแน่?

คำว่าใช้ชีวิตเต็มที่ของฉันไม่ได้หมายความไปในทางเฮฮาสังสรรค์มันกระจายเพียงอย่างเดียวหรอกนะคะ
ฉันพยายามทำให้ดีที่สุดในสิ่งที่ฉันได้ทำและอยากทำน่ะค่ะ
ซึ่งมันก็คงไม่ผิดอะไรถ้าฉันจะบอกว่าได้พยายามหรือสนุกกับมันเต็มที่แล้ว
ไม่มีอะไรให้เสียใจภายหลัง

แต่อีกแง่มุมนึง มันก็มีหลายครั้งที่ฉันตัดสินใจด้วยความไม่แน่ใจหรือสถานการณ์คลุมเครือ
และหลายครั้งที่การตัดสินใจนั้นไม่ได้ส่งผลอย่างที่หวัง
ผิดหวังไม๊? ผิดหวังค่ะ
ยิ่งคิดยิ่งไม่สบายใจ ยิ่งคิดยิ่งแค้น ยิ่งคิดยิ่งโกรธตัวเอง
อย่าคิดดีกว่า ฉันไม่ชอบการจับเจ่ากับสิ่งที่แก้ไขไม่ได้
มันเป็นการปลอบใจตัวเองด้วยคำว่า "ได้ทำดีที่สุดแล้ว" มั๊งคะ
พอคิดว่าเต็มที่กับมันแล้ว ก็เลยต่อแถมให้ด้วยคำว่าจะไม่นึกเสียใจภายหลัง

แล้วตกลง ฉันเต็มที่กับชีวิตจริงๆ หรือว่า แค่ปลอบตัวเองไปวันๆหนอ