ลูกข้าเก่งกว่า ฮ่าๆๆ
posted on 19 Feb 2007 17:32 by cadenzato in Perceptionฉันว่างานอดิเรกอย่างหนึ่งของพ่อคนแม่คนคือการเอาลูกมาเปรียบเทียบกันค่ะ
ลูกข้าเป็นแชมป์โน่น ลูกข้าจบนี่ ลูกข้าทำงานนั่น
ว่าง่ายๆ ลูกข้าเก่งกว๊า...เก่งกว่า...
คนเป็นพ่อเป็นแม่คนลืมไปมั๊งว่าตัวเองรู้สึกยังไงตอนเป็นเด็กแล้วโดนเปรียบเทียบ
คงต้องบอกว่าโชคดีถ้าในการเปรียบเทียบนั้นคุณเป็นฝ่ายเหนือกว่า
(รอดตายแล้ว ตัวเองและพ่อแม่ไม่ต้องเสียหน้า)
แล้วมันสมควรหรือที่จะพูดว่าโชคร้ายถ้าคุณเป็นฝ่ายด้อยกว่าในการเปรียบเทียบนั้น?
(ชิบหาย กูเป็นจุดด่างพร้อยของตระกูลหรือเนี่ย โอว...)
ไอ้ข้อสรุปที่ฉันพูดถึงข้างบนน่ะ จริงๆเรื่องมันมีอยู่ว่า
เพื่อนพ่อ(หลายคน)ถามฉันน่ะค่ะว่าวางแผนจะเรียนต่อมหาลัยไหน
ก็ตอบไป...แล้วก็ได้ยินคำตอบยอดนิยมว่า...
"ทำไมไม่ไปเรียนที่ XXX ล่ะ? ดีออกนะ"
(กรุณาเปลี่ยน XXX เป็นชื่อมหาลัยที่ลูกหลานเขาเรียน)
ว่าง่ายๆ ที่ไหนที่ลูกเขาเรียนคือที่ๆดีที่สุดในโลกแหละค่ะ
ตอนแรกที่เจอคำตอบแนวนี้ฉันก็นึกว่าคนถามเขาอยากรู้
แต่พอเจอหลายครั้งเข้า
อ๋อ...เพิ่งเข้าใจ เขาแค่อยากจะบอกว่าลูกหลานเขาเจ๋งก็เท่านั้นเอง
(ขนาดฉันบอกแล้วว่าจะเรียน MBA เขายังแนะนำมหาลัยที่เจ๋งด้านสถาปนิกมาให้เลย
ต๊าย...คำพูดคำจาไม่น่าเชื่อว่าจะจบป.เอกมาได้)
เจอไอ้ห่าคนนี้พูดเข้า สารภาพแบบไม่กลัวเสียภาพลักษณ์ว่าโกรธว่ะค่ะ
แต่ซักพักภรรยาเขาเดินเข้ามาทัก ในแขนอุ้มลูกอายุขวบกว่าๆมาด้วย
สะอึกไปนิด มองเห็นภาพเด็กคนนี้ซ้อนตัวเอง
สงสารเด็กว่ะค่ะ
ถ้าเด็กคนนี้โตขึ้น พ่อ(เฮงซวยอย่างไอ้ห่านี่)ก็คงจะบอกเขาว่า...
ไปเรียนนี่สิ เข้ามหาลัยนี้ทำ ทำอาชีพนั้นสิ
คงจะบังคับสารพัดให้ลูกทำในสิ่งที่เขาจะสามารถเอาไปโฆษณาให้เพื่อนฝูงฟังได้
ถ้าโชคดี เด็กคนนี้เก่ง ครอบครัวก็คงจะมีความสุขสมบูรณ์
แต่ถ้าโชคไม่ดี เด็กคนนี้ไม่ได้เซลล์ฉลาดมาจากพ่อแม่...
พ่อก็คงต้องขายหน้าที่ลูกเรียนไม่เก่ง
ลูกก็คงเสียใจที่ทำให้พ่อสมหวังไม่ได้
แม่ก็คงช้ำใจที่พ่อลูกต้องทะเลาะกันเสมอด้วยเรื่องขาย/ไม่ขายขี้หน้า
แล้วครอบครัวก็คงหาความสุขได้ยาก
พอคิดได้ถึงตรงนี้ฉันก็ยิ้ม...สะใจ...
(ไม่เป็นไร ฉันเป็นคนเลว การหัวเราะเยาะหรือสมน้ำหน้าคนอื่นไม่ใชพฤติกรรมต้องห้าม)
กับคนอื่นไอ้ห่านี่ยังบีบคั้นได้ กับลูกตัวเองคงโดนเละแน่นอน
ครอบครัวที่มีการบีบคั้นสูง คุณคิดว่าจะมีความสุขไหมล่ะ?
ถามฉัน? อืม...คงยากล่ะนะ
ฉันคิดว่าสิ่งที่เขาทำ คือการก่อกรรม
แล้วกรรมนั้นจะอยู่ในตัวลูกของเขาซึ่งสุดท้ายก็จะสะท้อนเข้าตัวเขาเอง
อูว...เหมือนที่นิยายน้ำเน่าเขาชอบพูดกันเลย
"การแก้แค้น(แม้กระทั่งในความคิด)มันหอมหวานแบบนี้นี่เอง"
บางทีเค้า (อาจจะ) หวังดีก็ได้อ่าน๊า... คนบางคนที่ตอนเด็กๆ เขาไม่ได้รับความเป็นจุดสนใจ เขาเลยคิดว่าสิ่งที่เขาขาดเป็นสิ่งสำคัญที่สุด เขาก็เลยไม่อยากให้ลูก (ไม่ว่าลูกตัวเองหรือคนอื่น) ขาดสิ่งที่เค้าขาด ...เค้าเลยพยายามยัดเยียด... เราว่าน๊า คนแบบนี้น่าสงสารออก เห็นใจเค้าหน่อยน๊าตะเอง
เฮอะๆ~~มานก็ต้องมีภูมิใจกานบ้างล่ะนะ อุตส่าห์ปั๊มลูกออกมาได้ทั้งคน = =
แต่ถ้ามา เซ้าซี้ เอามากๆ ก็รำคาญนิ - -
จะว่าไปมานก็เป็นทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่ง่ะมั้ง?
"พ่อกรุเป็นนักบินว้อย"
"ลูกผมเป็นนักบินนะจะบอกให้"
....ความจริงก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่แฮะ - -...
#1 By Annu on 2007-02-19 17:39