พวกเรามันก็เด็กไม่รู้จักโต

posted on 19 Mar 2006 18:42 by cadenzato in Perception

ตอนเรียนมหาลัยครูเคยเอาบทความนึงให้อ่าน
จำไม่ค่อยได้แล้ว แต่คิดว่ามันมาจากหนังสือพิมพ์ Bangkok Post (มั้ง?)
ชื่อบทความว่า We are the nation of children (มั้ง?)
แปลเป็นไทยให้เจ็บๆว่า ชาติไทยคือเด็กไม่รู้จักโต
รายละเอียดปลีกย่อยลืมเรียบร้อย (สัมมาสัมพุทโธ ฮ้าไฮ้)
แต่โดยหลักๆคือ

คนเขียนเขาเปรียบเทียบว่าชาติ/คนไทยน่ะก็เหมือนเด็กไม่รู้จักโต

เราชอบเที่ยว เราชอบวันหยุด

(ปฏิทินบ้านเราไล่วันหยุดตั้งกะของไทยยันฝรั่ง เทศกาลไหนเราก็หยุดด้วยได้)

เราชอบโทษคนโน้นโทษคนนี้
(บ้านเมืองไม่ดีเศรษฐกิจไม่พัฒนาก็หาว่านักการเมืองโกงกิน
ก็พวกมึงพวกกูทั้งนั้นแหละที่เลือกมันเข้ามา ไม่กูเลือกก็มึงเลือก
อัตราส่วนผู้มาใช้สิทธิ์ก็น้อยจนน่าใจหาย ฝีมือพวกเราเองกันทั้งนั้น)

เรามันเด็กช่างขอ
(อยากให้ขึ้นราคามันสำปะหลังก็ขนมันมาถมถนนซะ
อยากให้ขึ้นค่าแรงก็ยกพวกมาประท้วงซะ)

เรามันเด็กเอาแต่พึ่ง พ่อ
(นายกคนนี้ไม่ดี คนอื่นก็ไม่อยากได้ พ่อๆพระราชทานให้ซักคนสิคะ
วันที่ประเทศไทยนองเลือดทหารยิงประชาชน
แค่พ่อพูดออกมาคำเดียวว่าหยุดได้แล้ว
ทหารหยุด ประชาชนหยุด กรุงเทพกลับสู่สภาพเดิมเหมือนเมื่อวานไม่มีอะไรเกิดขึ้น)

เป็นบทความที่อ่านแล้วโคตรชอบ มันเป็นเรื่องจริงว่ะ
โดยเฉพาะข้อสุดท้าย
ถ้าย้อนมองประวัติศาสตร์ไทย เราเคยปกครองด้วยระบอบพ่อปกครองลูกใช่ไหมคะ?
ควรใช้คำว่า เคย หรือ ยังเป็นอยู่ คะ?
มองในแง่ดี ฉันว่าในหลวงประเทศเราประเสริฐสุดๆ
ไม่แปลกถ้าคนจะรักและเทิดทูนขนาดนี้
มองอีกแง่ เพราะลึกๆพวกเรารู้ว่าเวลาลำบากพ่อจะออกหน้ามาช่วย
เราก็เลยเป็นลูกแหง่ติดพ่อไม่เลิก
ตามหลักแล้ว ในหลวงต้องอยู่เหนือการเมืองนะคะ
แล้วลูกๆก็ยังเรียก/รอให้ท่านลงมาช่วยอยู่นั่นแหละนะคะ
ประชากรทั้งหลายเหวย
พ่อแก่มากแล้วว๊อย ต้องหัดทำอะไรด้วยตัวเองแล้วนะว๊อย

ว่าไปประเทศไทยน่ะโชคดีหลายอย่าง
กษัตริย์ดีๆหลายพระองค์
ลักษณะทางภูมิศาสตร์และสภาพอากาศก็ดี ปลูกอะไรก็ขึ้น
ไม่เคยเป็นโคโลนี่ของประเทศมหาอำนาจ
ประชากรส่วนใหญ่นับถือพุทธรักสงบ
ถ้าเปิดหน้าประวัติศาสตร์เราเทียบกับประเทศข้างเคียง ก็นับว่าสบายพอตัว
ก็เพราะมันสบายไง เลยติด เลยเคยตัว
คนไทยเลย ชิลๆ
เช้าชาม เย็นชาม ได้ก็ได้ ไม่ได้ก็โทษฟ้าดินไปบาปบุญไป
เป็นอย่างงี้ก็สู้ตายละกันค่ะ ชาวไทย